Trasy
Kategoria: Szlak znakowany

Milówka – Kiczora

 
autor: Admin
Atrakcje
Trasy
wykresy
SKĄD:
Milówka
DOKĄD:
Kiczora

Milówka – Kiczora


Główny sposób pokonania trasy
Poziom trudności Czas podrózy [min]
rowerowy łatwy 50,00 [min]
Szczegółowe parametry trasy
nazwa
wartość
Całkowity dystans [km]
16,66
Całkowity dystans podjazdów [km]
6,54
Całkowity dystans zjazdów [km]
4,69
Całkowity dystans po płaskim terenie [km]
5,43
Suma podjazdów [m]
705,00
Suma zjazdów [m]
496,00
Minimalna wysokość [m n.p.m.]
443,00
Średnia wysokość [m n.p.m.]
607,54
Maksymalna wysokość [m n.p.m.]
768,00
Długość szlaku: 16,5
Długość szlaku w woj. śląskim: 16,5
Zobacz również
Milówka
Miejscowość Milówka po raz pierwszy wzmiankowana była w 1537 roku. Początki wsi wiążą się zarówno z osadnictwem polskim (które od strony nizin posuwało się w górę dolin, w tym doliny rzeki Soły), jak też z osadnictwem wołoskim, które na teren Beskidu Żywieckiego dotarło ze wschodu, wzdłuż łuku Karpat. Tutejszy, murowany kościół wzniesiony został w latach 30-tych XIX w., na miejscu poprzedniej, drewnianej budowli, pochodzącej z XVII wieku.
Milówka
Tłumy barwnych kominiarzy, żydów, cyganów, diabłów, niedźwiedzi czy koni wyczarowanych ludową fantazją. Gody Żywieckie to wydarzenie, które jest niemożliwe do porównania z czymkolwiek, co widzieliście w życiu!
Milówka
Według legendy pierwszym fundatorem kaplicy był król Jan III Sobieski. Ale po latach, gdy ząb czasu ją zniszczył, postanowiono wznieść nową kaplicę murowaną.
Milówka
W popularnej, letniskowej miejscowości Milówka, leżącej w dolinie Soły, na pograniczu Beskidu Śląskiego i Żywieckiego, warto zajrzeć do zabytkowego, drewnianego domostwa, w którym urządzono regionalną ekspozycję na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego. „Stara Chałupa” jest typowym przykładem tradycyjnego budownictwa ziemi żywieckiej, będąc przy tym jedną z budowli najstarszych. Legenda głosi, że nocowali tu nawet polscy królowie: uchodzący przed Szwedami Jan Kazimierz oraz Jan III Sobieski w drodze na Wiedeń.
Milówka
Cmentarz powstał prawdopodobnie w 1891r. Ostatni znany pochówek miał miejsce w 1939r. Po wojnie wiele macew zostało uszkodzonych, a do dziś przetrwało około stu całych nagobków.
zobacz więcej