Lista obiektów i miejsc w pobliżu
  • Aktywnie
    Rybnik
    Ośrodek "Ruda" otwarty jest w sezonie wiosenno-letnim. Na terenie obiektu znajduje się wiele atrakcji dla młodszych i starszych. Odbywają się również okazjonalnie imprezy o charakterze sportowym i kulturalnym
  • Aktywnie
    Rybnik
    Centrum Sportów Wodnych BIG BLUE w Rybniku powstało z myślą o wszystkich, którzy lubią wodę, ruch na świeżym powietrzu i chcą zadbać o zdrowie swoje i swoich dzieci. Tutaj, niemal w centrum miasta, przy niewielkim jeziorze obok kąpieliska RUDA, stworzyliśmy miejsce, w którym każdy może odpocząć oraz popracować nad kondycją fizyczną.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Schron w rybnickiej dzielnicy Wawok należy do umocnień wzniesionych przez Polaków w 1939 r., w ostatnich miesiącach przez II wojną światową. Obok niego budowano przed pamiętnym wrześniem jeszcze dwa inne schrony. Żadna z budowli, łącznie ze schronem na Wawoku, nie została przed wybuchem wojny ukończona, jednak wszystkie miały swój udział w kampanii obronnej. W latach 2005-2007, dotąd zapomniany schron został odnowiony przez grupę zapaleńców i okazjonalnie jest udostępniany do zwiedzania.
  • Aktywnie
    Rybnik
    Industrialna Pętla Terenowa w Rybniku - trasa odkrywa przed industrialne dziedzictwo Rybnika zapisane w miejscach i budynkach znajdujących się pośród leśnych kompleksów dzielnicy Niewiadom.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny jest obecnie najstarszym kościołem w Rybniku. Świątynia, pochodząca z XV w., nosiła pierwotnie wezwanie Matki Bożej Bolesnej. Z kościoła zachowało się do dziś jedynie prezbiterium, natomiast reszta rozebrana została pod koniec XVIII w., a owo prezbiterium przeznaczono na kaplicę cmentarną. W tych czasach wybudowano nową świątynię, która przejęła także pierwotne wezwanie. Obecnie dawne prezbiterium użytkowane jest jako kościółek akademicki.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Bazylika św. Antoniego Padewskiego w Rybniku, zwana czasem nawet „rybnicką katedrą”, znana jest głównie dzięki temu, że stanowi największą świątynię Górnego Śląska. Budowla posiada niemal stumetrowej wysokości wieże, widoczne z daleka, gdy z którejkolwiek strony zbliżamy się do miasta. Bazylika wzniesiona została w latach 1903-1906. W neogotyckim kościele umieszczono XVII-wieczną figurę patrona Ziemi Rybnickiej, św. Antoniego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Kościół Matki Bożej Bolesnej, zbudowany na przełomie XVIII i XIX w., jest kościołem parafialnym, kontynuującym tradycje starszej świątyni na tzw. Górce Kościelnej, po której obecnie pozostało prezbiterium - pełniące dziś funkcję kaplicy akademickiej. Kościół, którego wezwanie ma związek z osiemnastowieczną pobożnością, był także miejscem chrztu ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela ruchu oazowego, bohaterskiego działacza społecznego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Wielopole to licząca obecnie ok. 1800 mieszkańców dzielnica Rybnika, leżąca nieco na północ od centrum. Na jej terenie znajduje się szesnastowieczny kościół pw. św. Katarzyny i Matki Bożej Różańcowej. W świątyni tej, przeniesionej z miejscowości Gierałtowice, podczas prac remontowych odkryto na stropie cenną tzw. polichromię patronową. Kościół, będący najstarszym zabytkiem drewnianym Ziemi Rybnickiej, jest obiektem znajdującym się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Rynek w Rybniku od czasów średniowiecznych do dziś pełni rolę centrum miasta. Jego dawna, drewniana zabudowa uległa zniszczeniu w licznych pożarach, dlatego kamienice, które otaczają plac rynkowy, pochodzą głównie z XIX i XX wieku. Wart uwagi jest klasycystyczny ratusz z lat 20. XIX wieku, ozdobiony wieżą zegarową; obecnie mieści między innymi Muzeum w Rybniku. Na placu stoi późnobarokowa figura św. Jana Nepomucena.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rybnik
    Pałac w Rybniku, zwany jest także Zamkiem Piastowskim, choć od czasów Piastów przeszedł wiele zmian. Mimo, że pierwsza wzmianka o rezydencjonalnej budowli pochodzi z 1327 roku, wiemy, że istniała ona, w formie drewnianej, już w pierwszej połowie wieku XIII, a powstała prawdopodobnie już w XII. Obecna postać pałacu to przede wszystkim wynik prac dokonanych w wieku XVIII, kiedy nadano mu wygląd późnobarokowo-klasycystyczny.